اینروزها "عرفه" ی امام حسین و "والعصر"ِ شبانه
شبها
چشمهایت را در شلوغی آسمان گم می کند
و
صبح از رویاها پس می گیردشان
نمایش پستها با برچسب سمیه ملاتبار. نمایش همه پستها
پیاده رو کنارِ خیابان خوابیده
عابر اما
پیاده رو را بیدار می کند
خیال است حتما
بس که شب های رفته نام خود را
از زبانت می شنیدم
خیالاتی شده ام
برو
رمّه ای نیست و صحرا هم
امیدی به پیامبر شدن در چهل سالگی هم ندارم
I feel I should write latter on the paper
just paper
to the my god
maybe he don,t hear my words really
just paper
to the my god
maybe he don,t hear my words really
می گفت:
درد نمیتونه یه گوشه بشینه و مث موریونه دل آدمو بپوکونه
درد نباید آروم آروم روح رو بخوره و آب کنه
درد مقدسه برای صیقل دادن
درد مبارکه برای کمال بخشیدن
هرچند که زخمش کاری باشد
درد نمیتونه یه گوشه بشینه و مث موریونه دل آدمو بپوکونه
درد نباید آروم آروم روح رو بخوره و آب کنه
درد مقدسه برای صیقل دادن
درد مبارکه برای کمال بخشیدن
هرچند که زخمش کاری باشد
چرا نمی فهمم
گناه دونوع است
:
اعمال خلاف شرع
و
اعمال خلاف عرف
؟
حد وسط نداری
یا خاطره هایت را داغ می زنم
یا مستانگی ام را یکهو پایان می دهی
یا خاطره هایت را داغ می زنم
یا مستانگی ام را یکهو پایان می دهی
چقدر سخت است
آدم شدن
زیرنگاه های تندی که ترا می پایند
خدایا!
این بار نه!
اینطور نه!
اینجا نه!
حالا نه!
این بار نه!
اینطور نه!
اینجا نه!
حالا نه!
دیگر
راه رفتن! قبل از هر چيز
افتادن را به ذهن من ميآورد
راه رفتن! قبل از هر چيز
افتادن را به ذهن من ميآورد
داشت از کوچه باغ خاطرات انسان رد می شد
بانوی اصیل شرقی را نشسته زیر کاج اشراق دید
و اینطور شد که او به حرف آمد
....
یا أیها الناس إنک کادح إلی ربک کدحا فملاقیه
آمدنی را/ رفتنی را
و حتی
خدایی را ...
این چه حالتی است که انسان هرازچندی همه چیز را فراموش
می کند؟
"نسوا ما ذکروا به " اعراف/ 165
طبق قانون شهر مورچه ها
روی یک خط راست راه برو
روی یک خط راست راه برو
در چند "رجب" میان خود بودن/" ذیقعده "ی تو لبانِ بی خالی ست
استغفروا" به تب به تاب گذر/ "استغفروا" شمالِ بی شالی ست"
پی نوشت: و حسی دگر دارد مثنوی نیمه کاره ای لو دادن
و اکنون منست
آمن مِن ظبیِ الحرم و آلفُ مِن حمامهِ مکّهٍ"
آمن مِن ظبیِ الحرم و آلفُ مِن حمامهِ مکّهٍ"
بلاگر فارسی
اشتراک در
پستها
تمام نظرات