از غار بیرون پرید
وحشت زده فریاد زد
گرگ گرگ!
همه بیرون ریختند
بااینکه گرگی در کار نبود، وحشت به سراغ همه آمده بود
بهتر نیست، چهره در شب، لطیف بگیری
و با بویِ " افتتاح و توسل و رمضان" نفس بکشی
و فکر کنی از فردا چه خواهی کرد؟
البته که بهتر و عاقلانه تر است! --
خودم باید با تو
دنبال شاپرک ها بدوم
و دستت را هم رها نکنم لحظه ای
بگذارم ببویی
...
سبزه و ستاره و سحاب را
نرمه های گوشت را هم
زیر دندان بگیرم
نه!
میانِ دو لبِ شوق مندِ خویش بگیرم
و از بوی خاک باران خورده با تو بگویم
......
نیمرو سرد شد
وَ این آفتابِ ماسیده در ماهی تابه
امروزِ یائسه ام را
آبستن نمی کند
قدرت قلم بدجور شبیه شکل و شمایل فنون رزمی ست
مخصوصاً وقتی متنی، کلماتی، قرار باشد حریف را، دشمن را، از هم بگلسانند
از اعماق ذهن نیرو میگیرند و چون شلاق فرود میآیند
آن نیروی باستانی را میآورند به سرپنجه و تمام.
عینِ زیبایی ست
و این شباهت بزرگی ست میان
یک رزمیکار تنها و یک نویسندهی تنهاتر
و من
بیش از تو
به "حوریانِ وعده داده" شده
معتقدم
حوریان، فقط مونث نیستند
بعید می دانم که می خواستی آبرویم را "داسی" بزنی
اما کم لطفی حسابش کنی یا نه
کاری بود زخمش
کاری
اینروزها "عرفه" ی امام حسین و "والعصر"ِ شبانه
شبها
چشمهایت را در شلوغی آسمان گم می کند
و
صبح از رویاها پس می گیردشان
پیاده رو کنارِ خیابان خوابیده
عابر اما
پیاده رو را بیدار می کند
خیال است حتما
بس که شب های رفته نام خود را
از زبانت می شنیدم
خیالاتی شده ام
برو
رمّه ای نیست و صحرا هم
امیدی به پیامبر شدن در چهل سالگی هم ندارم
I feel I should write latter on the paper
just paper
to the my god
maybe he don,t hear my words really
just paper
to the my god
maybe he don,t hear my words really
می گفت:
درد نمیتونه یه گوشه بشینه و مث موریونه دل آدمو بپوکونه
درد نباید آروم آروم روح رو بخوره و آب کنه
درد مقدسه برای صیقل دادن
درد مبارکه برای کمال بخشیدن
هرچند که زخمش کاری باشد
درد نمیتونه یه گوشه بشینه و مث موریونه دل آدمو بپوکونه
درد نباید آروم آروم روح رو بخوره و آب کنه
درد مقدسه برای صیقل دادن
درد مبارکه برای کمال بخشیدن
هرچند که زخمش کاری باشد
چرا نمی فهمم
گناه دونوع است
:
اعمال خلاف شرع
و
اعمال خلاف عرف
؟
حد وسط نداری
یا خاطره هایت را داغ می زنم
یا مستانگی ام را یکهو پایان می دهی
یا خاطره هایت را داغ می زنم
یا مستانگی ام را یکهو پایان می دهی
چقدر سخت است
آدم شدن
زیرنگاه های تندی که ترا می پایند
خدایا!
این بار نه!
اینطور نه!
اینجا نه!
حالا نه!
این بار نه!
اینطور نه!
اینجا نه!
حالا نه!
دیگر
راه رفتن! قبل از هر چيز
افتادن را به ذهن من ميآورد
راه رفتن! قبل از هر چيز
افتادن را به ذهن من ميآورد
بلاگر فارسی
اشتراک در
پستها
تمام نظرات